Publiciteit en waaghalzerij
De foto zorgde destijds voor een enorme vlaag van opwinding over de aanbouw van het nieuwe deel van Rockefeller Center. Een kwart miljoen mensen vonden midden in de grote depressie van de jaren dertig een baan dankzij de aanbouw van dit soort megalomane projecten. Je zou kunnen zeggen dat de foto bijgedragen heeft aan het beeld dat heerst over Amerika als een land dat ‘self-made’ is, georiënteerd op hard werken en een gedreven handelsgeest heeft. Deze foto met de 11 lunchende werkers mag dan wel de bekendste zijn, maar deze foto is slechts het tipje van de ijsberg; er zijn er nog zoveel meer. Soms lijkt het zelfs alsof de fotografen de competitie in waaghalzerij aan wilden gaan met de bouwers; ‘wat jullie durven, durven wij ook’. Zoals te zien is aan de balanceerkunsten van Ebbets op bovenstaande foto. Ze gingen in ieder geval niets uit de weg om te laten zien dat er een nieuw Amerika in aanbouw was, dat New York de stad van de toekomst zou worden, dat er een nieuw soort architectuur ontstond waar men in Europa alleen nog maar over kon dromen.
Vereeuwiging en anonimiteit
Zoals gezegd was het merendeel van de mannen die de stad vanaf de grond opbouwden en daarvoor hun levens op het spel zetten, anoniem. En daar is tot op heden niet echt iets aan veranderd. Soms zegt iemand een oud familielid te herkennen op een foto, en af en toe wordt er iemand geïdentificeerd, maar het merendeel van de werkers kennen we niet bij naam. Des te mooier dat er zoveel foto’s gemaakt zijn tijdens de bouw van Rockefeller Center, want ondanks dat we hun namen niet kennen, zijn hun gezichten, moed en harde werk, dankzij de kracht van fotografie vereeuwigd.
