5 technieken voor landschapsfotografie

Binnen landschapsfotografie zijn er allerlei technieken die je kan gebruiken om je foto's nog mooier te maken. Wij helpen je daar natuurlijk graag mee en lichten daarom vijf technieken uit. In dit artikel leer je meer over Focus Stacking, Exposure Bracketing, Panorama Stitching, het maken van een timelapse en de 80 megapixel resolutie functie van Panasonic.

Focus Stacking

Met Focus Stacking krijg je de mogelijkheid gemakkelijk meerdere focuspunten in dezelfde foto te combineren. Zo krijg je verschillende delen van de foto haarscherp en dat zonder fotobewerkingsprogramma's als Adobe Photoshop of Lightroom te gebruiken. Het gebeurt gewoon in de camera zelf. In de Focus Stacking stand maak je één foto, maar in werkelijkheid maakt de camera meerdere foto's waarbij er elke keer een ander deel van de foto scherp is. Vervolgens worden al deze foto's 'gestapeld' en samengevoegd tot één foto die van de voorgrond tot de achtergrond scherp is. Je kan hierbij ook zelf bepalen tot hoever de foto scherp moet worden als dit niet over de gehele foto nodig is. Met deze functie krijg je dus nog meer creatieve mogelijkheden. Focus Stacking is tot nu toe mogelijk op de volgende Panasonic Lumix camera's: G80, GX80 (na firmware update), FZ2000, LX15, GH5 en de G9.

Exposure Bracketing

Een andere techniek die gebruikt kan worden in de landschapsfotografie is Exposure Bracketing. Hiermee maak je een aantal foto’s van dezelfde compositie met verschillende belichtingsinstellingen en creëer je de perfecte foto. Het correct belichten van een foto blijft vaak een uitdaging. Met de functie Exposure Bracketing is dit een stuk eenvoudiger en de resultaten zijn vaak prachtig. Zowel de lichte als de donkere elementen van de foto worden vastgelegd, waardoor er geen beeld verloren gaat door over- of onderbelichting. Ideaal bij landschapsfotografie, waarbij je alle kleuren en contrasten naar voren wilt laten komen. We laten het zien in het voorbeeld.

Je kan kiezen hoeveel foto’s je maakt met de diverse belichtingen om daar één foto van te maken. Vaak zijn dit ongeveer drie foto’s met -1 stop belichting, 0 stop belichting en +1 stop belichting. Veel camera’s beschikken over een handige tool om dit in te stellen, waarbij je zelf aangeeft hoeveel foto’s je wilt maken. Wat ook mogelijk is en misschien nog wel beter werkt, is om de camera manueel in te stellen en vervolgens een aantal foto’s te maken met verschillende belichtingsinstellingen. Zo heb je nog meer controle over het resultaat van je foto. Let er wel op dat deze foto’s samengevoegd moeten worden met een nabewerkingsprogramma, zoals Adobe Lightroom. Het onder- en overbelichten heb je vast wel eens gezien op je camera. In de afbeelding hieronder zie je de bekende stippellijn met cijfers die de stops van belichting aangeven en de Exposure Bracketing functie op een Canon spiegelreflexcamera.

Het menselijk oog ziet meer dan wat je camera in één shot kan vastleggen. Met Exposure Bracketing kan je dezelfde belichting nabootsen en de hoge contrasten vastleggen in een foto. Exposure Bracketing is dan ook zeer geliefd bij HDR-fotografen. HDR (high dynamic range) fotografie is in de afgelopen jaren erg populair geworden. Vaak worden HDR-foto’s gezien als zwaar bewerkte en kleurrijke foto’s, maar dit ligt eraan hoe je de foto bewerkt. Ga op pad met je camera en fotografeer de mooiste landschappen met bracketing.

Photo Stitching

Wil je graag een mooie landschapsfoto maken maar heb je geen groothoeklens? Of wil je graag een hoge resolutie afbeelding maken om later op groot formaat aan de muur te hangen? Dan is Photo Stitching de oplossing. Maar wat houdt dit nu precies in? Photo Stitching is eigenlijk niet meer dan het aan elkaar plakken van verschillende foto’s om hiermee één nieuwe afbeelding te creëren.

Er bestaan verschillende programma’s om van meerdere foto’s één foto te kunnen maken. In verschillende fotobewerkingsprogramma’s, zoals Adobe Lightroom CC en Adobe Photoshop CC, is het een ingebouwde optie maar er bestaan ook enkele programma’s die zich specifiek richten op het combineren van foto’s zoals Gigapan Stitch en Autopano Pro.

Ondanks de verschillende soorten software, elk met hun eigen functies, zijn er wel een paar universele handvaten om te gebruiken om foto’s goed te kunnen ‘stitchen’. Allereerst is het belangrijk om in Manual te schieten en alle foto’s in dezelfde instellingen te schieten. Op deze manier kan het bewerkingsprogramma de foto’s het beste verwerken en er één afbeelding van maken. Als er bijvoorbeeld een verschil in belichting tussen de verschillende foto’s zit, dan blijft dit gedeeltelijk zichtbaar in de uiteindelijke foto. Om dezelfde reden is het ook belangrijk om de nabewerking die je doet op een losse foto uit de serie toe te passen op alle foto’s die je gebruikt voor de uiteindelijk afbeelding. Als je bijvoorbeeld de witbalans op een van de foto’s warmer instelt, dient dit te gebeuren op alle foto’s.

Bij het maken van de foto’s is het van belang om minimaal 30% overlap tussen de foto’s te houden zodat het bewerkingsprogramma de beelden aan elkaar kan hechten. Het is mogelijk om alle foto’s uit de hand te schieten, maar voor een beter resultaat kan je de camera beter een statief met een panoramakop op een tilt-pan kop plaatsen. Wil je het helemaal professioneel aanpakken of wil je foto’s maken met een extreem hoge resolutie dan kun je het beste kiezen voor een gerobotiseerde panoramakop van Gigapan.

Timelapse

Voor het maken van een timelapse is een aantal dingen erg belangrijk. Dat begint al bij de voorbereiding en het kiezen van een locatie. Zorg ervoor dat je niet alleen een goed beeld hebt van de locatie, maar ook van wat er de komende uren gaat veranderen in je shot. Verder neemt het maken van een timelapse veel tijd in beslag. Het is dus belangrijk dat je meerdere accu’s meeneemt. Het zou natuurlijk zonde zijn dat je halverwege moet stoppen omdat je accu leeg is. Ook een statief en een draadloze ontspanner zijn onmisbaar bij het maken van een timelapse. Met een draadloze ontspanner voorkom je namelijk de kleinste cameratrillingen.

Maar hoe stel je nu precies je camera in bij het maken van een timelapse? Als eerste is het belangrijk om de juiste instellingen te kiezen. Dit houdt in dat je ervoor moet zorgen dat alle foto’s gelijkmatig belicht zijn. Dit doe je door je camera op de M-stand te zetten en handmatig de instellingen te corrigeren als het beeld donkerder of lichter wordt. Als je camera de mogelijkheid heeft om in RAW te fotograferen, maak daar dan vooral gebruik van. Zo heb je in de nabewerking meer ruimte om aanpassingen te doen. Naast de instellingen is ook het kiezen van de tijd tussen de foto’s, ook wel interval genoemd, erg belangrijk. Deze kun je het beste aanpassen aan de snelheid van de beweging die je terug wilt zien in je shot. Wil je bijvoorbeeld snel bewegende wolken? Kies dan voor een interval van 3 seconden. Liever wolken vastleggen op de normale snelheid? Gebruik dan een interval van 5 seconden. Wil je mensen op straat vastleggen? Dan is het aan te raden om een interval van 2 seconden te gebruiken.

Hoelang duurt nu precies het opnemen van een timelapse? Dit verschilt natuurlijk per type timelapse. Op een moment als de zonsopgang of zonsondergang is er een duidelijk begin- en eindpunt en moet je er rekening mee houden dat je wel een paar uur bezig bent. Wil je bijvoorbeeld mensen in een drukke winkelstraat of een stromende rivier vastleggen, is de tijd lastiger te bepalen. Belangrijk om te weten is dat je voor een mooi eindresultaat 25 foto’s per seconde video nodig hebt.

Voorbeeld timelapse

Panasonic 80 megapixel High Resolution modus

In 2017 heeft Panasonic de Lumix DC-G9 systeemcamera geïntroduceerd waarmee het zich richt op onder andere natuur- en landschapsfotografen. De camera is voorzien van een aantal nieuwe functies, waarbij de opvallendste functie misschien wel de 80 megapixel High Resolution modus is. Met deze functie kun je zeer indrukwekkende 80 megapixel (10368x7776) beelden in zowel JPEG- als RAW-formaat maken. Dit is mogelijk doordat de Lumix G9 acht foto’s snel achter elkaar maakt, waarbij de sensor steeds een fractie verschuift. Deze acht foto’s worden vervolgens samengevoegd tot één foto met zeer veel details. De High Resolution modus is vooral geschikt voor landschaps- en macrofotografie en een statief is bij gebruik van deze modus dan wel noodzakelijk.