Dierenfotografie is een van de leukste en meest lastige vormen van modelfotografie. Dieren zijn snel afgeleid en niet goed te regisseren. Tijdens het fotograferen is het belangrijk de rust te bewaren en een band te scheppen met het huisdier.
We besloten om Emiel Meijer (42) te interviewen, specialist op het gebied van dierenfotografie. Hoe ervaart hij het fotograferen van huisdieren?
Emiel Meijer (42) is freelance fotograaf en docent aan het Life College te Schiedam. Fotografie is zijn grootste passie en hij freelancet omdat hij zich dan vrij voelt. Hij kiest voor opdrachten die zijn hart sneller laten kloppen.
Naast zijn fascinatie voor het dier en voor (huis)dierenfotografie richt Meijer zich graag op de mens. Hij legt mensen, net als dieren, graag vast in de speelse modus. Soms blijft hij juist op een afstandje zodat hij ze op onverwachte momenten in beeld brengt. In die onverwachte momenten zit volgens hem de magie. Een greep uit de opdrachtgevers waarvoor Emiel werkt(e): particuliere klanten, Hoogkwartier.nl, Gers Magazine, Oor Magazine, LiveAccess Magazine, 3voor12.vpro.nl. Wilt u meer werk zien? Surf dan naar de website van Emiel Meijer.
Ik kan dieren oneindig blijven fotograferen.
De in Rotterdam gevestigde freelance fotograaf Emiel Meijer (42) voelt al zijn hele leven lang een connectie met dieren. ‘Ik geniet ervan om ze te observeren. Wat prikkelt ze? Waarom gedragen ze zich op een bepaalde manier? Ik kan dieren oneindig blijven fotograferen.’
In huize Meijer waren er altijd wel parkieten, cavia’s, schildpadden, katten en honden aanwezig. Vanaf zijn zevende waren Emiel en zijn camera onafscheidelijk. Dat (huis)dieren fotograferen zijn specialiteit zou worden, was voor niemand een verrassing. De van oorsprong Brabantse fotograaf richt zich voornamelijk op honden- en kattenfotografie.
Emiel begrijpt waarom klanten professionele foto’s van hun huisdier willen. ‘Een foto is een manier om je liefde voor je huisdier te uiten.’ Het is een emotie die Emiel herkent. Zijn vrouw en hij hebben geen kinderen maar voelen een diepe band met hun hond Brutus. ‘Brutus voelt als ons kind.’
Emiel Meijer vindt de verscheidenheid die er bestaat aan type honden en katten fascinerend. ‘Zet 5 honden van hetzelfde ras op een rij en geen foto is hetzelfde.’ Katten zijn weer anders, die zijn volgens Emiel niet te regisseren. Honden luisteren naar commando’s en laten zich door koekjes afleiden. Katten doen waar ze zin in hebben.
Toch lukt het Emiel om katten goed in beeld te brengen. Hij laat een foto zien van drie katten op een schuurtje. Hij zag ze mooi opgesteld zitten toen hij in zijn tuin aan het werk was. ‘Dan zie ik het beeld meteen voor me en móet ik alles laten vallen.’ Hij rende naar binnen, pakte zijn camera en stelde hem al sprintend in. Net op tijd legde hij de drie vast en hup, weg waren ze. Emiel vertelt dat zijn buurtkatten op de foto hun ware karakter tonen. ‘De middelste kat is brutaal en vaak chagrijnig, de rechtse een echte pleaser en de linkse schuw en het liefst onzichtbaar.’
Om goed contact te krijgen met de dieren, zorgt Emiel Meijer ervoor dat hij op zijn ‘honds en kats’ communiceert. Hij praat continu tegen de honden en katten, zodat ze zich op hun gemak voelen. Het liefst stuurt hij de baasjes weg, zodat er een intiem en puur contact ontstaat.
Dieren zijn minder ontspannen in een studiosetting dan buiten. Als ze spullen bij zich hebben met hun eigen geur eraan, helpt dat. ‘Ik laat een hond bijvoorbeeld met zijn favoriete voetbal spelen, zodat er een ongedwongen sfeer ontstaat.’
Een lens kan bedreigend overkomen op een dier. ‘Het lijkt net een groot oog.’ Emiel laat de dieren daarom eerst snuffelen aan zijn camera. Hij richt de lens daarbij naar beneden, zodat ze er niet aan likken. Als een hond toch bang blijft voor de camera, legt hij hem weg en focust hij zich op het maken van contact. ‘Pas als het vertrouwen er is, pak ik de camera weer op.’
Ik doe alles voor die ene goede foto. De adrenaline neemt het over.
Of hij nu in de studio is of in de vrije natuur, deze dierenfotograaf ligt altijd op de grond. In de modder, in ondiepe sloten… Niets is hem te gek. Hij ligt plat omdat hij dan gelijkwaardig is aan het te fotograferen dier. Gêne bestaat dan niet meer voor hem. Kou voelt hij niet. 'Ik doe alles voor die ene goede foto. De adrenaline neemt het over.' Emiel wijst op een zwart-wit-foto waarbij een hond zowat over hem heen springt. ‘Het is mijn favoriete foto. Ik richtte me op een andere hond en ineens kwam deze viervoeter uit het niets aan banjeren. De foto is niet perfect maar je ziet de onverwachtheid en beweging erin terug. Dat ik bijna kopje onder ging is niet belangrijk: ik heb mijn beeld!’
Bij (huis)dierenfotografie is het belangrijk om extreem geduldig te zijn. Emiel staat bekend om zijn engelengeduld. Dat geduld zet hij ook in bij zijn andere baan als docent. Het is voor deze vriendelijke man niet moeilijk om iets voor de honderdste keer uit te leggen of om te wachten tot die ene hond of kat genegen is om hem níet de rug toe te keren. ‘Ik heb eens urenlang geen contact gekregen met een Wheaten Dog omdat de ogen van de hond niet zichtbaar waren. Ik zie de humor van een situatie in en relativeer. Er ontstaat een veilige, rustige ambiance. Dat is belangrijk bij dieren, die hooggevoelig zijn en alle emoties voelen.’
Emiel Meijer is een buitentype. Als het kan, is hij in het bos te vinden. Niet voor niets is natuurfotograaf Frans Lanting zijn grote voorbeeld. ‘Toen hij in het Fotomuseum exposeerde, ben ik vaak gaan kijken. Ik bewonder Frans enorm. Lanting wacht onder erbarmelijke omstandigheden tot dat ene unieke fotomoment zich aandient.’
Emiel vindt dierenfotografie in de vrije natuur het allermooist. ‘Buiten houden dieren zich niet in. Hun mimiek is spontaan. In de studio zie je een verlegen, verkennende versie van het dier.’ Toch kan de fotograaf ook uit het studiowerk voldoening halen. Hij stelt de dieren op hun gemak en gaat creatief aan de slag met het licht. In de bewerking houdt Emiel het neutraal. Net als bij de buitenfoto’s wil de fotograaf zijn studiomodellen zo natuurlijk mogelijk in beeld brengen.
Die schoonheid van de zwart-wit-foto. Daar kan toch niets tegenop!
Emiel bewondert naast Frans Lanting de Braziliaanse fotograaf Sebastiao Salgado. Deze fotograaf maakt overwegend zwart-wit-foto’s. Het is een stijl die past bij Emiel. De Rotterdamse fotograaf doet niets liever dan zwart-wit-foto’s maken. ‘Daarmee leg ik de nadruk op een opvallende structuur, vacht of detail. Die schoonheid van de zwart-wit-foto. Het contrast. Dat spannende effect. Daar kan toch niets tegenop!‘ Andere keren kiest Emiel juist voor een kleurenfoto, zoals bij de foto van de kat met de felgroene ogen. ‘Om die ogen kun je niet heen, die wil je in de originele kleur zien.’
Emiel Meijer won met zijn giraffefoto uit het Antwerpse dierenpark een wedstrijd van een fotowinkel in Breda. De 1,5 bij 1 meter afgedrukte foto heeft hij lange tijd thuis aan de muur gehad en hangt nu aan de wand van het kantoor van het hippe, Rotterdamse merk Giraffe Coffee Roasters. Daarnaast won Emiel de hoofdprijs bij een dierenfotografiewedstrijd van een dierenkliniek, met een haarscherpe foto van een hond die door het water rent. ‘Ik volgde die hond al de hele dag en bewoog actief met hem mee. Deze foto, dit freeze-moment, maakte ik in 1 shot. Ik wist meteen: dit is hem.’
Wilt u net zulke intrigerende foto’s maken als Emiel Meijer? De volgende fotografietips helpen u op weg:
Wilt u naast huisdieren andere dieren fotograferen? Lees dan het maandthema Dierenfotografie. Daarin vindt u nog meer tips voor het fotograferen van dieren.
Bekijk hier welke camera en lenzen fotograaf Emiel Meijer gebruikt!
Onze experts staan voor je klaar
Meld je aan voor onze nieuwsbrief
